ร่างกายมีเเคลเซียมอยู่ตรงไหนบ้าง?

แคลเซียม เป็นแร่ธาตุที่มีมากที่สุดในร่างกาย โดยร้อยละ 99 สะสมที่กระดูกและฟัน และอีก 1% กระจายอยู่ในส่วนต่างๆของร่างกาย โดยมีกลไกควบคุมสมดุลให้ระดับแคลเซี่ยมในเลือดอยู่ในค่าปกติ 8.5 – 10.5mg/dL

หลังจากที่คุณรับประทานแคลเซียมเข้าไป แคลเซียมบางส่วนจะถูกดูดซึมในลำไส้ บางส่วนถูกขับออกทางอุจจาระ และบางส่วนเข้าสู่กระแสเลือด ซึ่งร่างกายจะควบคุมระดับแคลเซียมเหล่านี้อย่างเข้มงวด แคลเซียมส่วนใหญ่ในร่างกายจะถูกเก็บสะสมไว้ในกระดูกและฟัน ซึ่งสามารถคงอยู่ได้เป็นเวลานาน

แคลเซียมอยู่ในร่างกายได้นานแค่ไหน?

ระยะเวลาที่แคลเซียมคงอยู่ในร่างกายแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับตำแหน่งที่จัดเก็บและการนำไปใช้ของร่างกาย

แคลเซียมจากอาหารและอาหารเสริมจะถูกดูดซึมในลำไส้ของคุณด้วยวิธีหลักสองวิธี ได้แก่ การขนส่งแบบแอคทีฟและการแพร่แบบพาสซีฟ การขนส่งแบบแอคทีฟมีความสำคัญเป็นพิเศษเมื่อปริมาณแคลเซียมที่รับประทานเข้าไปต่ำ และขึ้นอยู่กับวิตามินดีด้วย

แคลเซียมที่คุณรับประทานเข้าไปไม่ได้ถูกดูดซึมทั้งหมด การดูดซึมขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่าง เช่น:

• คุณรับประทานแคลเซียมครั้งละเท่าไหร่
• สถานะวิตามินดี
• อายุ
• ประเภทของอาหารหรือผลิตภัณฑ์เสริมแคลเซียม

การเปลี่ยนแปลงระยะสั้นของเลือด
ระดับแคลเซียมในเลือดสามารถเพิ่มขึ้นได้ภายในไม่กี่ชั่วโมงหลังจากรับประทานอาหารหรืออาหารเสริมที่มีแคลเซียม การศึกษาหนึ่งที่วัดการตอบสนองหลังรับประทานอาหารแสดงให้เห็นว่า แคลเซียมเพียงครั้งเดียวสามารถเพิ่มระดับแคลเซียมในซีรั่ม และลดระดับฮอร์โมนพาราไทรอยด์ได้ ภายในไม่กี่ชั่วโมง

ผลการวิจัยบางส่วนเกี่ยวกับอาหารเสริมแคลเซียมพบว่า การเปลี่ยนแปลงจะสูงสุดประมาณสี่ชั่วโมงหลังจากรับประทาน
การที่ระดับแคลเซียมในเลือดสูงขึ้นไม่ได้หมายความว่าจะมีแคลเซียมส่วนเกินลอยอยู่ในร่างกายเป็นเวลานาน ร่างกายจะปรับระดับแคลเซียมให้สมดุลอย่างรวดเร็วโดยใช้ฮอร์โมนและไต

การขับถ่ายผ่านทางอุจจาระ ปัสสาวะ และเหงื่อ

แคลเซียมที่ร่างกายดูดซึมไม่ได้จะถูกขับออกทางอุจจาระ ส่วนแคลเซียมที่ดูดซึมได้แต่ไม่จำเป็นต้องใช้ในทันที อาจถูกกรองโดยไตและขับออกทางปัสสาวะ สมดุลของแคลเซียม (ปริมาณที่ดูดซึมได้เทียบกับปริมาณที่สูญเสียไป) เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการเผาผลาญแคลเซียมตามปกติ และถูกควบคุมโดยฮอร์โมนพาราไทรอยด์ และวิตามินดี

เนื่องจากการขับปัสสาวะเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง แคลเซียมบางส่วนที่คุณดูดซึมเข้าไปจึงสามารถถูกขับออกได้ค่อนข้างเร็ว โดยทั่วไปภายใน 24 ชั่วโมงถัดไป แต่ระยะเวลาที่แน่นอนอาจขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำในร่างกาย การจัดการแคลเซียมของไต ปริมาณโซเดียมที่รับประทาน และปัจจัยอื่นๆ